Τα φαγητά του χειμώνα που μας μεγάλωσαν

Ο χειμώνας στην Ελλάδα δεν είναι μόνο χαμηλές θερμοκρασίες. Είναι τα απογεύματα που νυχτώνει νωρίς, τα σπίτια που γεμίζουν ατμούς από κατσαρόλες και εκείνη η γνώριμη μυρωδιά φαγητού που σε προλαβαίνει πριν ανοίξεις την πόρτα. Είναι τα φαγητά που δεν χρειάζονταν συνταγή, γιατί τα είχαμε δει δεκάδες φορές να γίνονται μπροστά μας. Αυτά τα φαγητά μάς μεγάλωσαν.

Όταν έκανε κρύο, το τραπέζι δεν ήταν απλώς ανάγκη. Ήταν σημείο συνάντησης. Εκεί που καθόμασταν όλοι μαζί, μετά τη δουλειά, μετά το σχολείο, με ένα πιάτο που μας ζέσταινε πριν καν το δοκιμάσουμε. Το κρέας είχε πάντα τον ρόλο του πρωταγωνιστή, όχι επειδή έπρεπε, αλλά επειδή «κρατούσε» το φαγητό. Έδινε δύναμη, διάρκεια, ουσία.

Στον χειμώνα κυριαρχούν τα φαγητά της υπομονής. Το μοσχάρι που σιγοβράζει και λιώνει στο πιρούνι. Το κοτόπουλο που γίνεται σούπα και γιατρεύει μια ολόκληρη μέρα. Το χοιρινό στον φούρνο, με πατάτες που παίρνουν όλη τη νοστιμιά του.

Και κάπου εδώ μπαίνει και η επιλογή της πρώτης ύλης. Γιατί αυτά τα φαγητά δεν συγχωρούν πρόχειρες λύσεις. Θέλουν κρέας σωστό, καθαρό, φρέσκο. Κρέας που αντέχει στο μαγείρεμα, που δεν «χάνεται» στη σάλτσα, που δίνει γεύση χωρίς να κουράζει. Γι’ αυτό και οι παλιότεροι ήξεραν πού να πάνε. Δεν έψαχναν απλώς τι θα μαγειρέψουν, αλλά από πού θα το πάρουν.

Ο Ιανουάριος είναι ο μήνας που επιστρέφουμε στη ρουτίνα μας, αλλά και στη βάση μας. Δεν θέλουμε εντυπωσιακά πιάτα. Θέλουμε φαγητό αληθινό. Φαγητό που μας θυμίζει ότι το σπίτι είναι καταφύγιο και το τραπέζι σημείο επαφής.